Poza kanonem: o miejscach i formach poetyckich czarnej poezji południowej

Południowa tradycja pisarska zawsze była podatnym gruntem dla ognia. Suche chwasty istnieją, ale gleba jest bogata. Południe jest dla mnie żywym, oddychającym tworem: duchem, wykuszem, brzegiem rzeki, magnolią, witrażowym hymnem.

Jak wielu wielkich poetów, którzy żyli przede mną, nie pochodzę z Południa. Wyemigrowałem do południowych stanów, aby poczuć więź z moimi przodkami i znaleźć język i kulturę; lepiej dostroić się do Zory Neale Hurston, Toni Morrison, Nikkey Finney, Mayi Angelou i nie tylko. Tym, co łączy tych wielkich czarnych poetów z Południa, jest ich zdolność uchwycenia światła i ciemności Południa. Każdy z nich przedstawiał region jako dychotomię piękna i bólu: melancholijna muzyka, trauma i upadające wzgórza. Wszyscy istnieją tutaj i to zestawienie zawsze definiowało wykonanie ich pracy. To seminarium będzie dotyczyć poezji i rzemiosła tradycji pisarskiej Southern Black.

Khalisa Raejest poetą, dziennikarzem i pedagogiem z Durham w Północnej Karolinie, który przemawia zaciekłym buntem. Jest absolwentką programu MFA Queens University, gdzie…